Karaś
Atlas ryb Amur Biały Boleń Brzana Brzanka Cetra Głowacica Jaź Jazgarz Jelec Karaś Karkp Kiełb Kleń Krąp Leszcz Lipień Lin Łosoś Miętus Okoń Płóć Pstrąg potokowy Sandacz Sieja Sielawa Sum Sumik karłowaty Szczupak Świnka Tołpyga Troć jeziorowa Ukleja Węgorz Wzdręga

Strona Koło nr 18 Jastrzębie Miasto

Strona

Strona Koło nr 18 Jastrzębie Miasto

Karaś

Karaś złocisty, karaś chiński 

Łacińska nazwa:(Carassius auratus)

Plik:Carassius auratus grandoculis by OpenCage.jpg

gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), w starszej literaturze określany nazwą karaś srebrzysty chiński[2]. Od jednego z jego podgatunków wywodzą się liczne odmiany złotej rybki – popularnej ryby akwariowej.

 Występowanie: Karaś złocisty występuje w Azji (Chiny, Japonia, Korea, Wietnam). Podgatunek C. auratus auratus został introdukowany w wielu krajach świata. Rzeki, jeziora, stawy. Wyróżniono następujące podgatunki karasia złocistego

Opis : Ciało walcowate, lekko bocznie spłaszczone. W ostatnim promieniu płetwy grzbietowej 10–15 ząbków zwiększających długość od góry ku dołowi. Ubarwienie szarosrebrzyste.

Odżywianie: Fauna denna, pędraki, larwy i rośliny

Rozród : Dojrzewa w 3–4 roku życia. Trze się kilkakrotnie w V i VI składając ikrę na roślinności wodnej.

Karaś srebrzysty 

Łacińska nazwa:(Carassius gibelio)

Plik:Carassius gibelio Variations G1.jpg

Występowanie: Karaś srebrzysty jest uważany za gatunek autochtoniczny dorzecza Amuru. Został introdukowany w środkowej i wschodniej Europie, na Syberii, w zlewiskach Morza Czarnego, Kaspijskiego, Aralskiego i Azowskiego.

Opis: Z wyglądu podobny do karasia złocistego, ale inaczej ubarwiony – grzbiet stalowogranatowy, boki srebrzyste. Inne widoczne zewnętrzne różnice polegają na tym, że jest trochę mniej wygrzbiecony. Górna krawędź płetwy grzbietowej jest nieco wklęsła. Ostatnie, twarde promienie płetwy grzbietowej i odbytowej są bardzo grubo piłkowane.

Rozmiary : Długość ciała przeciętnie do 15–35 cm. Masa ciała przeciętnie 1,5 kg

Pokarm : Bezkręgowce bentosowe, rzadko rośliny.

Rozmnażanie: Na większości obszaru Polski i Europy Zachodniej populacje karasia srebrzystego składają się wyłącznie lub niemal wyłącznie z samic. Rozmnażanie takich populacji odbywa się na drodze gynogenezy: w tarle uczestniczą samce innych gatunków z rodziny karpiowatych, których plemniki, nie uczestnicząc w zapłodnieniu, stymulują do partenogenetycznego rozwoju komórki jajowe samic karasia srebrzystego. W pozostałych populacjach tarło odbywa od maja do lipca, samica składa przeciętnie ok. 150 000 jaj.

 

Karaś pospolity 

Łacińska nazwa:(Carassius carassius)

słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).

 Występowanie: Europa za wyjątkiem zlewiska Oceanu Lodowatego, północnej Szkocjii, Irlandii, zachodniej częśći Półwyspu Iberyjskiego, południwych i środkowych Włoszech oraz zachodniej części Bałkanów , a także w dorzeczach większych rzek syberyjskich aż po Lenę. Preferuje małe i płytkie zbiorniki wodne (starorzecza, glinianki, torfianki). W Polsce jest spotykany we wszystkich nizinnych wodach śródlądowych, stojących i wolno płynących, w miejscach o porośniętym roślinami podłożu. Przebywa niedaleko brzegów, przy miękkim i mulistym dnie. Niewielkie jego ilości są hodowane w gospodarstwach stawowych. Toleruje bardzo niską zawartość tlenu. Często w takich zbiornikach o wysokiej zartości dwutlenku węgla i siarczku wodoru tworzy formę karłowatą która ma wysmukłe, wydłużone ciało i w wieku 8-10 lat osiąga zaledwie 9-10 cm długości.

 Opis: Osiąga długośc 40(50) cm i masę 1(2)kg. Ciało bardzo mocno wygrzbiecone i krótkie, pokryte dużymi, równo ułożonymi łuskami. Płetwa grzbietowa bardzo długa, sięga niemal do nasady trzonu ogonowego. Jej górna krawędź jest wypukła, a ostatni twardy promień piłkowany (około 30 ząbków), podobnie jak ostatni twardy promień płetwy odbytowej. Głowa nieduża, otwór gębowy mały, znajduje się na końcu pyska ustawiony nieco skośnie ku górze. Zęby gardłowe ustawione są w jednym szeregu. Grzbiet i boki brunatnozłociste z zielonkawym połyskiem, brzuch żółtawy lub biały. Płetwy piersiowe i brzuszne przy nasadzie są lekko zaczerwienione.

 Odżywianie: Bezkręgowce wodne, żyjące w mulistym dnie lub w jego pobliżu, rzadko rośliny.

 Rozród: Tarło trwa od V do VII. Samica średniej wielkości składa kilkakrotnie ok. 200 000 jaj na płytkich miejscach, porośniętych wodnymi roślinami, do których się przykleja. Wylęg po 5-7 dniach.

Wymiar ochronny:  nie na       Okres ochronny:  nie na          Rekordy: 3,90 kg 52cm

Dobowy limit połowu: nie na 

Na co łowić: zależy od pory roku i łowiska przynęty roślinne, pędraki, larwy much, a nawet rosówki, ciasta. 

Techniki łowienia: metoda spławikowa delikatny zestaw i gruntowa